“Niemand heeft een coach nodig, maar iedereen kan er (op de juiste momenten) een gebruiken”.

Een quote die in de wereld van coaches goed bekend is. Wat heb ik die slecht gehanteerd toen ik net in mijn rol als coach begon. Inmiddels ben ik geen coach meer. Ik leef en doe ik wat ik goed kan.

Ik kan wat ik doe omschrijven als ‘zuivere radiozender om op te pikken wat iemand ECHT zegt en wil (doen)’ Maar dat zijn ook maar mijn woorden. Ik ben er altijd goed in geweest, het is mijn talent, maar ik ben mij er pas een paar jaar echt bewust van. Ik zet het ook sindsdien pas echt bewust en in dienst van een ander in.

In de eerste periode nadat ik ‘doorkreeg’ dat ik dat kon, was dat wel anders. Ik vertelde te pas en te onpas mensen dat ze ‘niet zuiver aan het delen waren’. Wat IK voelde was de waarheid, zelfs hun waarheid en ik zou het hen wel even vertellen.
“Als zij nog niet bewust zijn van zichzelf dan vertel ik het toch gewoon. Wat een cadeau is dat! (ik deed zelfs NLP-tjes toen 🙂 ) ”

Ik vond dat ze mij nodig hadden. Tot die ene harde en o zo mooie klap in mijn gezicht van een medestudent bij de coachingsopleiding; ‘Jeroen, als ik wil dat je mij vertelt wat ikzelf nog niet zie of wil zien, hou dan lekker je mond en help mij, in plaats van te vertellen dat ik niet goed genoeg ben.’

Damn…wat een arrogante lul vond ik hem toen hij het zei. En damn, wat was ik na een dagje soppen en mopperen blij dat hij het had gezegd.
IK was de arrogante lul die wel even kon vertellen dat de ander niet goed was, mij nodig had om er echt te komen en alleen ik mocht het hem vertellen. Hij zag het zelf toch niet.

NOT! Ik had hem juist nodig om mij te laten inzien dat ikzelf vond dat ik niet goed genoeg was. Een ander moest mij nodig hebben, want anders droeg ik niets bij. Zonder mijn talent te zenden, kon niemand mijn waarde zien en ervaren.

Vanuit die overtuiging heb ik nog zoveel gedaan om maar nodig gevonden te worden. Ik zie dat soort voorbeelden nog dagelijks om mij heen. Ze zijn zo herkenbaar.

Denk aan;
Inspirerende presentaties maken om de ander te laten inzien ‘hoe het wel moet’. Pagina’s vol met ‘moetjes’ over lijnen, leven, ondernemen. Reclames van mensen die het voor de ander allemaal beter weten en vooral vertellen dat jij ‘hen nodig hebt’…. Je kent de voorbeelden vast wel.
‘Doe dit en je zult….’, ‘doe dit niet, want anders….’ en de mooiste: ‘dit heb jij nodig want dan ga je pas echt….of dan gaat alles WEL goed (veranderen)’.

Allemaal vanuit een hele grote behoefte, namelijk nodig gevonden worden. Gezien worden en zo gevonden worden. Zo nodig gevonden worden dat zij bijzonder worden en onmisbaar zijn. Om vanuit daar succesvol te worden in datgene wat hen onmisbaar maakt….denkt men.

Zou het kunnen dat het stiekem andersom is? Dat zij iets in zichzelf missen wat maakt dat zij een ander nodig hebben om bijzonder te zijn? Dat zij zonder die klant, dat publiek of die fans, die hen zo geweldig vinden, twijfelen of ze wel goed genoeg zijn?
Zo kwam dat inzicht bij mij ook binnen. Allemaal omdat die ene geweldige spiegel durfde te zeggen dat hij mij helemaal niet nodig had. En dat die mooie quote dus inderdaad klopt.

Hoe is dit voor jou? Ben jij nodig als coach of heb jij een coach nodig?

Ik sluit af met de verrassing dat dit niet alleen voor coaches geldt, maar ook echt in elke relatie die aangaat met iemand, zelfs je kinderen. Of veel materialistische zaken, je werk en wat je doet. Neem voor al jouw keuzes de verantwoordelijkheid. Jij hebt de keuze gemaakt en niemand anders. De reden van die keuze ken jij alleen. Heb je een ander nodig om je goed te voelen, vraag je dan eens af of iets of iemand iets opvult wat jij bij jezelf (nog) niet hebt kunnen vinden. Is wat jezelf hebt niet voldoende om te leven? Vrij te zijn en te kunnen genieten? Kortom: dat het allemaal goed (genoeg) is?

Mijn blik op de quote:
Niemand is nodig, maar elkaar ‘gebruiken’ om te leunen, te rusten, te schuilen en vooral samen te leven, dat is toch het mooiste wat er is. Gewoon er voor elkaar zijn…als jouw gevoel er om vraagt.

Jeroen

Bel meteen even!