Er was eens een dictator die vond dat hij (kan ook een zij zijn 😉 ) alles kon bepalen en over alles de waarheid had. Zijn wil was wet, zijn blik was de waarheid en niets dan dat. Hij bepaalde wat jij mocht doen, wat jij mocht denken. Hij bepaalde wat en wie jij was.

Als je afweek dan zette hij je vast. In een cel of een put waar je niet zelfstandig uit kon komen. Als je anders deed dan hij vond dat je mocht doen dan drogeerde hij jou zodat je dat gedrag niet meer liet zien. Alles werd onder zijn macht en controle geplaatst. Hij was de alwetende alleenheerser van het land. Geweld werd niet geschuwd. Zowel verbaal, psychisch als fysiek. Je zou voldoen aan zijn normen en waarden.

Hij onderdrukte alles en iedereen met zijn bewind. “wat ik vind klopt en als je er tegenin gaat of afwijkt dan maak ik jou zo dat je wel past. Als je te ver gaat dan laat ik je gewoon verdwijnen. Niemand weet dan waar je bent. Alsof je niet meer bestaat.”

Hij creëerde zo voor al zijn volgelingen een wereldbeeld wat volledig zijn beeld was. Alles en iedereen was maakbaar voor hem. Geld nog moeite werd bespaard om de wereld om hem heen zo te maken dat alles wat hij vond ook klopt.

Hij op zijn beurt had dit ook zo van zijn vader geleerd. “Zoon, alles wat afwijkt van mijn visie wordt opgesloten of zo aangepast dat ze weer passen. Wij brandmerken of oormerken alles en iedereen zodat wij weten wie wat is en wat hoort te doen. Wij maken dit land. En later neem jij dit van mij over. Je hoeft alleen maar te volgen wat ik doe.” En zo geschiedde.

Alles was al generaties lang volledig onder controle.
Gek genoeg vonden mensen het ook goed, als je het op de man af vroeg. Mensen wisten waar ze aan toe waren en voelde zich zo ook veilig. Op den duur gingen zij mee in het geëiste wereldbeeld en was die wereld ook hun wereld.
Kleine afwijkingen werden gemerkt, met een toelaatbare marge van afwijking. Zolang je maar niet buiten de lijntjes kwam, dan ging alles goed.

De dictatoriale macht was oppermachtig.

Hoe vrij zou je voelen in dit land? Zou je hier willen wonen? Of vlucht je zo snel als mogelijk het land uit?

Mocht je hier zelfs van gruwelen en inderdaad willen vluchten, dan wil ik je vragen om het verhaal iets aan te passen.

Maak van die dictator een stem in jou.

Hij heerst over jou en laat jou over anderen heersen. Dat is die stem die van alles en iedereen iets vind, incl jouzelf. Die alles en iedereen in hokjes plaatst (cellen en kuilen). Die alles wat afwijkt labelt met eigenschappen, geheel bepaald op jouw eigen ervaringen of aangeleerde normen en waarden (brandmerken/ oormerken).

Die mensen laat verdwijnen door die eigenschappen en normen als DE waarheid te bestempelen. Zo erg dat de eigen identiteit volledig verdwijnt (van jouzelf en van die ander: “jij bent…. Dat is……”).

Leuk bij het opvoeden van kinderen, niet?
Zo houdt die dictator alles onder controle. Zo creëert hij veiligheid en stabiliteit. Een eenduidige waarheid zodat er geen strijd ontstaat. Hij bepaalt alles, beoordeeld alles, veroordeeld alles en maakt alles, totdat het past in zijn wereld(beeld)….alles en iedereen.

Hoe vrij voel jij je nu? Hoe vrij is een ander om te zijn wie hij wil zijn in jouw land? Hoeveel mensen sluit jij op in hokjes waar ze tot in de eeuwigheid vastzitten?

Hoe straf jij een ander af voor de afwijking die in het geheel van jou is (stiekem van je ouders/ school of maatschappij)?

Hoe vrij ben jezelf? Hoe vrij zijn kinderen in jouw land? Om onvoorwaardelijk, label vrij, ongebrandmerkt door het leven te gaan, het eigen leven?

Gelukkig is de stem van die dictator van jezelf volledig stil te krijgen; stem (vanaf) morgen eens op de onvoorwaardelijke leider in jezelf. Die zich bezig houdt met zichzelf en niets meer dan zichzelf. Die van alles in jou houdt omdat hij ervaart en voelt dat alles aan jou goed is.

Diegene die alles accepteert van jou en van een ander. Pure onvoorwaardelijke, ongelabelde blik op de wereld. Die absoluut maakbaar is. Het is maar hoe jij hem ervaart en zo zal die wereld zijn.

Laat die leider de kinderen begeleiden, in totale vrijheid. Zonder hokjes, eigenschappen of kenmerken. Vrij, vrijer….vrijst.

Op die manier zal de dictator ook gezien worden voor wie hij is. Iemand die niet beter wist, die vanuit angst controle wilde houden en die nu ook zichzelf mag zijn. Omdat jouw onvoorwaardelijk leider ook hem ziet, voor wie hij echt is.

Veel plezier morgen bij de stembus 🙂

<3 Jeroen

Bel meteen even!